3 marca 1776 roku odbył się pierwszy w historii amerykańskiej piechoty morskiej desant na brytyjską wyspę Nassau. Akcja miała miejsce podczas wojny o niepodległość Stanów Ameryki. Celem było zdobycie amunicji i prochu, które w dużej ilości były tam przetrzymywane przez Brytyjczyków.
Pod koniec 1775 roku armia amerykańska zmagała się z poważnym niedoborem prochu strzelniczego i uzbrojenia. Sytuacja ta była wynikiem działań Johna Murraya, 4. hrabiego Dunmore, brytyjskiego gubernatora Wirginii, który na początku wojny o niepodległość USA polecił wywieźć zapasy amunicji na wyspę New Providence w Bahamach. W obliczu rosnących trudności Drugi Kongres Kontynentalny postanowił podjąć działania, które miały zapewnić powstańcom dostęp do niezbędnych zasobów wojennych.
Już 13 października 1775 roku Kongres powołał do życia Kontynentalną Marynarkę Wojenną, a 5 listopada utworzył nową jednostkę piechoty morskiej – Kontynentalnych Marines. Na jej czele stanął kapitan Samuel Nicholas, który rekrutował swoich ludzi w Turn Tavern w Filadelfii. Wkrótce podjęto decyzję o zorganizowaniu ekspedycji morskiej mającej na celu zdobycie zapasów amunicji z Bahamów. Na dowódcę operacji wyznaczono komodora Esek Hopkinsa, który otrzymał rozkaz patrolowania wybrzeży Wirginii i Karoliny Północnej oraz przeprowadzania rajdów na brytyjskie statki. W rzeczywistości jednak jego głównym zadaniem było przeprowadzenie inwazji na Nassau.
4 stycznia 1776 roku eskadra Hopkinsa, składająca się z okrętów Alfred, Fly, Andrew Doria, Providence, Columbus i Cabot, rozpoczęła rejs w dół rzeki Delaware. Z powodu złych warunków pogodowych postój na wyspie Reedy trwał aż sześć tygodni. Ostatecznie 17 lutego flota wyruszyła na Atlantyk, dołączając do okrętów Wasp i Hornet.
Podczas rejsu w pobliżu Przylądka Wirginia flota napotkała silny sztorm, który doprowadził do kolizji pomiędzy jednostkami Fly i Hornet. Uszkodzony Hornet musiał zawrócić do portu, natomiast Fly ostatecznie dołączył do ekspedycji u wybrzeży Nassau.
1 marca eskadra dotarła do punktu Hole-In-The-Wall na południowym krańcu wyspy Abaco. Po drodze przechwycono dwa szkunery należące do lojalistów, których załogi przymuszono do współpracy. Pomimo ostrożności amerykańska flota nie zdołała utrzymać tajemnicy – kapitan George Dorsett powiadomił gubernatora Montforta Browne’a o zbliżającym się zagrożeniu.
Początkowo desant miał nastąpić nad ranem 3 marca. Piechota morska została przeniesiona na przechwycone szkunery oraz okręt Providence, jednak została wykryta przez obrońców. Gubernator Browne nakazał oddanie czterech strzałów ostrzegawczych z Fortu Montagu, co doprowadziło do chwilowego odwołania operacji.
Po przegrupowaniu flota opracowała nowy plan. Desant miał odbyć się na południowy wschód od Fortu Montagu, a Marines mieli dotrzeć na brzeg pomiędzy południem a godziną 14:00. Gdy żołnierze wyszli na ląd, zostali powitani białą flagą – oficer odpowiedzialny za obronę Nassau zdał sobie sprawę, że nie ma szans w starciu z amerykańskim desantem.
Wkrótce na miejsce przybył sam gubernator Browne, który nakazał ostrzał z dział fortecznych, po czym wycofał większość swoich oddziałów. Choć Nicholas początkowo obawiał się zasadzki, jego Marines zajęli fort i poinformowali obrońców, że ich celem jest przejęcie prochu strzelniczego i uzbrojenia.
Zamiast od razu wkroczyć do miasta, Nicholas rozkazał swoim żołnierzom pozostać w forcie. Decyzja ta okazała się błędna – w nocy gubernator Browne nakazał ewakuację większości zapasów prochu na dwa statki, Mississippi Packet oraz HMS St. John, które następnie odpłynęły do St. Augustine na Florydzie.
4 marca Marines weszli do Nassau bez żadnego oporu. Dzień wcześniej rozrzucono ulotki autorstwa Hopkinsa, w których zapewniano mieszkańców o bezpieczeństwie ich dobytku, jeśli nie stawią oporu. W ciągu kolejnych dwóch tygodni Amerykanie załadowali na swoje statki tyle broni i amunicji, ile zdołali pomieścić. Zdobyto także trzeci szkuner, który miał pomóc w transporcie ładunku.
17 marca flota opuściła Nassau, obierając kurs na Rhode Island. Rejs przebiegał spokojnie aż do 4 kwietnia, gdy eskadra Hopkinsa napotkała brytyjskie jednostki HMS Hawk oraz Bolton. Oba okręty zostały przechwycone, przy czym Bolton przewoził dodatkowe zapasy broni i prochu.
Zdobyci jeńcy przekazali Amerykanom informację, że w pobliżu Newport Brytyjczycy utworzyli silną blokadę morską. W odpowiedzi Hopkins zmienił kurs i skierował flotę do New London w stanie Connecticut.
W nocy z 5 na 6 kwietnia doszło do starcia z brytyjskim okrętem HMS Glasgow, który pomimo znacznej przewagi liczebnej przeciwnika zdołał wyrwać się z walki, uszkadzając amerykańskie jednostki Cabot i Alfred.
Flota Hopkinsa dotarła do New London 8 kwietnia 1776 roku. Początkowo jej członkowie byli witani jak bohaterowie, jednak wkrótce pojawiły się zarzuty o niezdyscyplinowanie niektórych kapitanów oraz niezdolność do przechwycenia HMS Glasgow. Hopkins został wezwany do wyjaśnień w Kongresie i oficjalnie upomniany za złamanie rozkazów dotyczących patrolowania wybrzeży Wirginii. Ostatecznie w 1778 roku został usunięty z marynarki.
Desant na Nassau z 3 marca 1776 roku przeszedł do historii jako pierwsza operacja desantowa przeprowadzona przez piechotę morską Stanów Zjednoczonych. Pomimo utraty części zapasów misja zakończyła się sukcesem – zdobyte uzbrojenie pozwoliło uzupełnić braki w arsenale wojsk kontynentalnych.