15 grudnia 1943 roku rozpoczął się przerzut II Korpusu Polskiego spod dowództwem generała Władysława Andersa z Palestyny i Egiptu do południowych Włoch.
II Korpus Polski został utworzony 21 lipca 1943 roku na bazie Armii Polskiej na Wschodzie, ewakuowanej wcześniej z ZSRR. Decyzja o jego powołaniu zapadła z inicjatywy Naczelnego Wodza, generała Władysława Sikorskiego, a formowanie odbywało się w niezwykle trudnych warunkach na Bliskim Wschodzie – początkowo w północnym Iraku, w rejonie Kirkuku i Ałtun Kapon.
W skład korpusu weszli żołnierze o wyjątkowych doświadczeniach: byli zesłańcy sowieckich łagrów, uczestnicy kampanii wrześniowej 1939 roku oraz uchodźcy, którzy przeszli przez długą i dramatyczną drogę z Syberii, Kazachstanu i Azji Środkowej. W sierpniu i wrześniu 1943 roku jednostki II Korpusu zostały przegrupowane do południowej Palestyny, gdzie kontynuowano intensywne szkolenie i reorganizację.
W drugiej połowie 1943 roku alianci prowadzili ciężkie walki we Włoszech, próbując przełamać niemiecką obronę na kolejnych liniach umocnień. Brytyjska 8 Armia, w skład której włączono II Korpus Polski, potrzebowała świeżych, dobrze wyszkolonych oddziałów. 15 grudnia 1943 roku rozpoczął się transport morski żołnierzy II Korpusu do portu Tarent w południowych Włoszech. Operacja logistyczna objęła dziesiątki tysięcy ludzi, sprzęt wojskowy, artylerię i pojazdy.
Po przybyciu do Włoch II Korpus Polski wszedł do walki jako integralna część brytyjskiej 8 Armii. Najcięższą i najbardziej symboliczną próbą była bitwa o Monte Cassino w maju 1944 roku, podczas której Polacy odegrali kluczową rolę w przełamaniu niemieckiej linii Gustawa. Zdobycie ruin klasztoru stało się jednym z najważniejszych zwycięstw oręża polskiego w XX wieku. W kolejnych miesiącach korpus walczył na linii Hitlera w rejonie Piedimonte, wyzwolił Ankonę na wybrzeżu Adriatyku, przełamał linię Gotów i prowadził ciężkie walki w Apeninach. W kwietniu 1945 roku żołnierze generała Andersa uczestniczyli w bitwie o Bolonię, kończącej aliancką ofensywę w północnych Włoszech.
Po zakończeniu działań wojennych II Korpus Polski pozostał we Włoszech jako część wojsk okupacyjnych. W 1946 roku został przerzucony do Wielkiej Brytanii. W obliczu zmiany sytuacji politycznej w powojennej Polsce większość żołnierzy zdecydowała się pozostać na emigracji, wstępując do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia. W 1947 roku II Korpus Polski został formalnie rozwiązany.
