Estońska Służba Wywiadu Zagranicznego informuje, że Rosja wyprodukowała w 2025 roku około 7 milionów pocisków artyleryjskich, moździerzowych i rakiet. Tym samym nie tylko uzupełnia zapasy przeznaczone na wojnę w Ukrainie, ale jednocześnie odbudowuje strategiczne rezerwy wyczerpane na początku tej wojny. Ostrzeżenie to podkreśla rosnącą presję na NATO, w tym na Stany Zjednoczone, aby przyspieszyć produkcję amunicji, rozbudowę obrony powietrznej i mobilizację przemysłu.
W raporcie „International Security and Estonia 2026”, opublikowanym 10 lutego 2026 r., stwierdzono, że Moskwa zwiększyła produkcję amunicji dużych kalibrów na tyle szybko, by utrzymać potencjał na froncie ukraińskim, a jednocześnie uzupełniać strategiczne zapasy poważnie uszczuplone w latach 2022-2023. Najbardziej wymowną częścią tego raportu są dane liczbowe, albowiem produkcja rosyjskiej amunicji artyleryjskiej wzrosła ponad siedemnastokrotnie od 2021 r. – z około 400 tys. sztuk do około 7 milionów w 2025 r. W 2025 r. produkcja obejmowała:
– 3,4 mln pocisków haubic 122 mm, 152 mm i 203 mm,
– 2,3 mln min moździerzowych 120 mm i 240 mm,
– 0,8 mln pocisków czołgowych i do bojowych wozów piechoty kal. 100 mm, 115 mm i 125 mm,
– 0,5 mln pocisków do wieloprowadnicowych wyrzutni rakiet 122 mm, 220 mm i 300 mm.
Raport zauważa również, że w najbardziej intensywnej fazie ofensywy na początku 2022 r. Rosja zużywała nawet 60 tys. pocisków dziennie, po czym tempo ustabilizowało się na poziomie 10-15 tys. dziennie, gdy zapasy zaczęły się kurczyć.
Dominacja kalibrów 122 mm i 152 mm wskazuje na utrzymujące się znaczenie klasycznej artylerii lufowej jako podstawowego narzędzia wyniszczania przeciwnika. W Ukrainie kalibry te zasilają systemy takie jak D-30, 2S1 Gwozdika, 2S3 Akacja, 2S19 Msta-S, 2S5 Hiacynt-S czy 2A65 Msta-B. Kaliber 203 mm (2S7 Pion, 2S7M Małka) przeznaczony jest do niszczenia umocnień, węzłów logistycznych i pozycji obronnych. Produkcja pocisków moździerzowych (2,3 mln) wskazuje na przygotowanie do długotrwałych walk na krótkich dystansach. Szczególne znaczenie ma 2S4 Tulipan kal. 240 mm, zdolny niszczyć silnie umocnione cele miejskie. Natomiast produkcja rakiet (0,5 mln) zapewnia głębię operacyjną – systemy Grad, Tornado-G, Uragan, Smercz czy Tornado-S umożliwiają rażenie celów w zapleczu przeciwnika. Natomiast produkcja 0,8 mln pocisków czołgowych wskazuje na doktrynę, w której czołgi T-72, T-80, T-90 czy nawet zmodernizowane T-62 pełnią rolę wsparcia ogniowego piechoty.
Raport podkreśla również, że Rosja od 2023 r. importowała 5-7 mln sztuk amunicji z Iranu i Korei Północnej. Szacuje się, że w drugiej połowie 2025 r. amunicja północnokoreańska stanowiła około połowę zużycia rosyjskiej artylerii na froncie ukraińskim.
Estonia wskazuje ponadto na rozwój w Rosji krajowej produkcji nitrocelulozy oraz wąskie gardła w produkcji kwasu azotowego i materiałów wybuchowych. Równolegle rozwijane są mechanizmy omijania sankcji.
Zdjęcie główne: Rosyjskie samobieżne armatohaubice kalibru 152 mm 2S19 Msta-S | Źródło: Russian MoD