19 grudnia 2025 roku Ministerstwo Obrony Narodowej podpisało pakiet kluczowych umów, które znacząco wzmocnią zdolności Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w obszarze walki radioelektronicznej i rozpoznania. Uroczystość odbyła się w obecności wicepremiera i ministra obrony narodowej Władysława Kosiniaka-Kamysza oraz sekretarza stanu w MON Pawła Bejdy. Zawarte kontrakty dotyczą dostaw nowoczesnych systemów z Turcji i Szwecji, które trafią do jednostek Wojska Polskiego, zwiększając odporność armii na zagrożenia charakterystyczne dla współczesnego, silnie zinformatyzowanego pola walki.
Pierwsza z podpisanych umów została zawarta pomiędzy Agencją Uzbrojenia a szwedzkim koncernem Saab. Jej przedmiotem jest zakup zaawansowanego systemu rozpoznania elektronicznego, przeznaczonego do wykrywania, pomiaru parametrów sygnałów oraz identyfikacji źródeł emisji radiolokacyjnych. System ten umożliwi rozpoznanie radarów przeciwnika, w tym tych pracujących w ramach systemów obrony powietrznej i przeciwlotniczej, a także ich lokalizację i analizę charakterystyk pracy. Rozwiązania te będą instalowane na platformach powietrznych, co pozwoli na prowadzenie rozpoznania radioelektronicznego na dużych obszarach i w znacznym oddaleniu od własnych sił. Wartość kontraktu wynosi 130 milionów euro, a realizacja dostaw została zaplanowana do 2030 roku.
Drugą umowę MON zawarło z turecką spółką ASELSAN Elektronik Sanayi ve Ticaret A.Ş. Kontrakt dotyczy pozyskania Zautomatyzowanego Systemu Rozpoznawczo-Zakłócającego, przeznaczonego do prowadzenia pełnospektralnej walki radioelektronicznej na szczeblu taktycznym. System ten umożliwi pododdziałom Walki Radioelektronicznej prowadzenie dozorowania elektromagnetycznego, obrony własnych systemów oraz aktywnych działań ofensywnych, takich jak zakłócanie łączności, radarów czy systemów nawigacyjnych przeciwnika. Wartość umowy wynosi około 2 miliardów złotych, a dostawy sprzętu mają zostać zrealizowane do 2035 roku.
Walka radioelektroniczna stała się w ostatnich latach jednym z kluczowych elementów współczesnych konfliktów zbrojnych. Obejmuje ona zarówno działania ofensywne, polegające na zakłócaniu i dezorganizowaniu systemów przeciwnika, jak i środki defensywne, których celem jest ochrona własnych sieci dowodzenia, rozpoznania i uzbrojenia. Skuteczna WRE pozwala ograniczyć zdolności przeciwnika do wykorzystywania radarów, bezzałogowych statków powietrznych, precyzyjnych środków rażenia oraz systemów opartych na nawigacji satelitarnej GPS/GNSS.
Doświadczenia konfliktów ostatnich lat, w szczególności wojny na Ukrainie, jednoznacznie pokazują, że przewaga w domenie elektromagnetycznej może decydować o powodzeniu działań bojowych. Zakłócanie łączności i sensorów często prowadzi do paraliżu całych systemów walki, bez konieczności użycia klasycznych, kinetycznych środków rażenia. W rezultacie zdolności radioelektroniczne są dziś traktowane na równi z wojskami lądowymi, lotnictwem i marynarką wojenną jako jeden z filarów potencjału militarnego państwa.
Pozyskanie nowoczesnych systemów rozpoznania i walki radioelektronicznej z zagranicy stanowi istotny krok w kierunku wzmocnienia odporności operacyjnej Wojska Polskiego oraz zwiększenia jego interoperacyjności z siłami sojuszniczymi NATO.